Parafia pw. Chrystusa Króla w Jarocinie


  Domowy Kościół - Oaza Rodzin.   Małżeństwa Domowego KościołaRuchu Światło-Życie realizują duchowość małżeńską zaczerpniętą z charyzmatu Equipes Notre Dame, której celem jest wzajemne uświęcanie się małżonków, tworzenie jedności małżeńskiej i realizowanie katechumenatu rodzinnego. Formacja Domowego Kościoła jest realizowana zarówno w oparciu o system pracy Equipes Notre Dame jak i Ruchu Światło-Życie. Łączy się to z przyjęciem zobowiązań opisanych w "Zasadach Domowego Kościoła Ruchu Światło-Życie". Dokument ten reguluje zasady działania Domowego Kościoła w ramach Ruchu Światło-Życie. Na poszczególnych stopniach oazy rekolekcyjnej, a zwłaszcza na I stopniu, formacja małżonków poszerzona jest o zagadnienia dotyczące duchowości małżeńskiej i życia rodzinnego, na II stopniu także o tzw. liturgię rodzinną a na III stopniu o budowanie wspólnoty w aspekcie wspólnoty małżeńskiej i rodzinnej w Kościele.  Podstawowa praca formacyjna małżonków odbywa się w rodzinie, w comiesięcznych spotkaniach kręgu rodzin oraz przez uczestnictwo w dniach wspólnoty Ruchu. Ważną rolę w formacji Domowego Kościoła spełniają odbywające się w ciągu roku kilkudniowe rekolekcje, zwane Oazą Rekolekcyjną Animatorów Rodzin. Dla młodszych grup wiekowych Ruch Światło-Życie proponuje formację w Oazie Dzieci Bożych i Oazie Nowej Drogi. Krąg jarociński DK składa się z trzech par małżeńskich. Liczebność kręgu zmieniła się od rekolekcji ewangelizacyjnych, które rozpoczęły działalność kręgu. Początkiem istnienia, w obecnym składzie, był rok 2013. Wtedy to w grudniu zostały zorganizowane rekolekcje przy parafii Chrystusa Króla przez ówczesnego opiekuna grupy ks. Krzysztofa Duchnowskiego Pary z kręgu podlegają formacji według zasad Domowego Kościoła, wspierają się wzajemnie modlitwą, angażują w życie parafii, uczestniczą w rekolekcjach i dniach Wspólnoty. W miarę możliwości przechodzą także formację podczas oaz rekolekcyjnych. Podstawą są comiesięczne spotkania w kręgu i wywiązywanie się z zobowiązań. Najważniejsze jest jednak uświęcanie się wzajemne małżonków i tworzenie atmosfery miłości we własnych domach.
    GRUPA MODLITWY O.PIO

Nasza grupa jest jedną z ponad 2.500 grup, które istnieją w ponad 35 krajach na całym świecie. A w Polsce jest ich ponad 140.  Do grupy modlitwy może należeć każdy, niezależnie od stanu w jakim się realizuje. Ojciec Pio zalecał dla członków grupy: -wspólną modlitwę w rodzinie - pobożne uczestnictwo we Mszy św. i częste korzystanie ze sakramentów św. -różaniec -spotkania w grupie co najmniej 1 raz w tygodniu -życie Słowem Bożym na co dzień -adoracja Najświętszego Sakramentu Grupy oprócz modlitwy mogą realizować się na płaszczyznach: -rodzina: pomoc rodzinom, małżeństwom, bliskość w cierpieniu; -społeczeństwo: praktyka czynnej miłości w różnych środowiskach i miejscach pracy, przeciwstawianie się kulturze śmierci (aborcja, eutanazja, narkotyki, przemoc itd.)

Spotykamy się w ostatni poniedziałek miesiąca. Trwamy na modlitwie i poznajemy duchowość naszego świętego Założyciela.


Liturgiczna Służba Ołtarza. Kto to jest ministrant?

dla chłopców od 2 klasy szkoły podstawowej do szkoły średniej.
Ministrant jest pomocnikiem przy sprawowaniu Mszy św. i podczas innych nabożeństw liturgicznych. Można sobie zadać pytanie: od kiedy właściwie istnieją ministranci? Odpowiedź na to pytanie jest właściwie bardzo prosta: od kiedy w ogóle istnieje nabożeństwo. Już w starotestamentalnym narodzie izraelskim było jedno pokolenie wybrane do służby w świątyni - pokolenie Lewiego. Ministrantami, czyli tymi którzy służą, można nazwać również Apostołów. Oni to uczestniczyli i służyli do pierwszej Mszy Świętej podczas Ostatniej Wieczerzy. Natomiast w powstającym Kościele apostołowie potrzebowali kogoś do posługiwania wiernych. Wybrali więc siedmiu pomocników i nazwali ich diakonami, to znaczy sługami. Gdy wspólnoty chrześcijańskie stawały się coraz większe, wszystko, co było do wykonania, dzielono w formie różnych zadań pomiędzy członków danej wspólnoty. Samo słowo ministrant pochodzi od łacińskiego - ,,ministrare", co oznacza ,,służyć". Posługa ministranta związana jest nierozłącznie z miejscem jej sprawowania, a więc z kościołem. To tu ministranci są najbardziej widoczni - są ubrani w komże, kolorowe stroje albo białe alby przepasane cingulum. Asystując kapłanowi, uświetniają liturgię. W Polsce ministranci pozdrawiają się słowami "Króluj nam Chryste - zawsze i wszędzie."